به گزارش آناژورنال، انعقاد قرارداد با تیمهای رسانهای برای تولید محتوا در بستر رسانه رسمی و فضای مجازی، در فوتبال حرفهای جهان امری رایج و تعریفشده است. اغلب باشگاهها بودجه مشخصی برای این حوزه در نظر میگیرند و سازوکار شفافی برای انتخاب مجریان رسانهای خود دارند.
اما در فوتبال ایران، روند انعقاد چنین قراردادهایی همواره با ابهاماتی همراه بوده و قراردادهای تولید محتوا نیز از این قاعده مستثنی نیستند. در همین چارچوب، قرارداد رسانهای باشگاه استقلال بهعنوان یکی از پرطرفدارترین تیمهای فوتبال کشور، توجهها را به خود جلب کرده است.
بررسیها نشان میدهد باشگاه استقلال در ابتدای فصل جاری، تولید محتوا در بخش رسانهای خود را بدون انجام مناقصه و از طریق عقد قرارداد با چهار فرد و شرکت مختلف به آنها واگذار کرده است. مجموع ارزش این قراردادها بیش از ۱۸ میلیارد تومان برآورد میشود؛ رقمی قابل توجه که در شرایط اقتصادی فعلی فوتبال ایران، واکنشهای زیادی را به همراه داشته است.
پیگیریها حاکی از آن است که این قراردادها شامل تولید محتوا برای رسانه رسمی باشگاه و همچنین فعالیت در فضای مجازی بوده، اما جزئیات دقیق تعهدات، مدت زمان همکاری و نحوه نظارت بر اجرای قراردادها بهصورت شفاف اعلام نشده است. همین موضوع، ابهاماتی را درباره نحوه هزینهکرد منابع مالی باشگاه استقلال ایجاد کرده و پرسشهایی را در میان افکار عمومی و هواداران به وجود آورده است.
در شرایطی که شفافیت مالی یکی از مطالبات اصلی در فوتبال ایران محسوب میشود، قرارداد رسانهای استقلال میتواند نمونهای مهم برای بررسی نحوه مدیریت هزینهها در باشگاههای بزرگ باشد؛ موضوعی که احتمالاً در آینده نیز محل بحث و پیگیری خواهد بود.
پرسش و پاسخ
۱. قرارداد تولید محتوای استقلال چه ارزشی دارد؟
بر اساس اطلاعات موجود، مجموع قراردادهای امضاشده در این حوزه بیش از ۱۸ میلیارد تومان برآورد میشود.
۲. این قراردادها با چه طرفهایی منعقد شده است؟
باشگاه استقلال این قراردادها را با چهار فرد و شرکت مختلف برای تولید محتوا امضا کرده است.
۳. آیا برای این قراردادها مناقصه برگزار شده است؟
طبق پیگیریها، این قراردادها بدون انجام مناقصه و در ابتدای فصل جاری منعقد شدهاند.
۴. موضوع این قراردادهای رسانهای چیست؟
تولید محتوا برای رسانه رسمی باشگاه استقلال و فعالیت در فضای مجازی، محور اصلی این قراردادهاست.
۵. چرا این قرارداد مورد توجه قرار گرفته است؟
ارزش بالای مالی، نبود مناقصه و نبود شفافیت درباره جزئیات، از دلایل اصلی حساسیت نسبت به این قرارداد محسوب میشود.
